Jæja séns á einu bloggi eða?
Ég ætla að segja ykkur frá því hvernig sirkusinn varð til, úr því að vera hugarfóstur ása yfir í það að verða heimsfræg síða sem tugir ef ekki hundruðir þúsunda kíkja á, á hverjum 8 árum.
Þetta var um það leyti þegar að bloggmenningin var að byrja eða hér um bil.
Það byrjaði þannig að í vorprófunum árið 2005 þegar að allir voru að læra, ákvað Ásmundur að gera eitthvað allt annað. Hann ákvað að opna bloggsíðu. Það kom mér í opnaskjöldu þar sem hann var einn af þeim sem hataði bloggmenninguna, en hann greinilega nennti ekki mikið að læra, enda sést það líka á einkunnarblöðunum hans og hvar hann er staddur í skóla almennt.
Allavega þá gerði hann mig líka meðlim að þessari síðu án minnar vitundar
, ég kunni ekki við að segja nei svo ég helti mér í verkefnið, en þá fór líka boltinn að rúlla eða svona næstum. Fyrsta bloggfærsaln hljómaði einhvernvegin svona.
“þá er það byrjað.boltinn er byrjaður að rúlla og allt er það slaf(þetta nafn er orðið að Dez núna) að kenna. ég veit þessi síða verður eitthver sú alflottasta sem sést hefur. bíðiði bara”
Við gerðum heilar 4 færslur og eftir það þá datt síðan upp fyrir og við gleymdum henni alveg.
En svo komu jólaprófin og þá ákvað ási að það væri nú kominn tími á endurreisn. Bloggfærslan byrjaði einhvernvegin svona.
“Þá er komið að því. Við Slaf ætlum að rífa þessa síðu upp af rassgatinu og reyna að lífga hana örlítið við. Ástæðan fyrir bloggleysinu er aðallega skortur á tíma og svo vorum við búnir að gleyma þessari síðu sem við hentum upp í vorprófunum í fyrra.”
En endurreisnin var ekki betri en svo að það varð engin endurreisn. Þessi eina færsla kom og svo varð ekkert meir. Ekki fyrr en um verslunarmanna helgina sem var í ágúst hálfu ári seinna.Þá tók ási það að sér að blogga um mesta flopp aldarinnar þ.e. versló 2006, við fórum þrír til siglufjarðar og var okkur ekki kápan úr því klæðinu, þar sem tjaldið lak og allt var í volli.En eftir þetta blogg þá hefur færslunum fjölgað og fjölgað. Svo fórum við úr því að vera frumhópur yfir í það að vera fjarhópur þegar að Aron Valur nokkur Þorsteinsson vildi bætast í heim bloggara. Það vita flestir restina en við vígðum hann og núna er hann “virkur” meðlimur sirkusins.
Hann er ekki sá eini sem vildi verða sirkusmeðlimur því núna eru við með langan lista af umsóknum sem við förum yfir fyrsta mánudag hvers mánaðar og þar sem listinn er svo langur þá getum við bara ekki svarað eftirspurnum.En núna er það Ökuþór Jónsson sem er efstur á listanum og verður við að fara að ákveða hvað við ætlum að gera í þeim málum.
En svona er nú saga sirkusins, Og vill ég þakka þeim sem taka sér tíma í að lesa þessa vitleysu.

Sirkusinn og Hnota
P.S. Af hverju týnist alltaf annar sokkurinn?